Kort nadat Nelson Mandela in 1990 is vrijgelaten, vestigt Bart Luirink zich in Zuid-Afrika. Hij is ooggetuige van een gedaanteverwisseling van apartheid naar democratie. In het artistieke Yeoville, een wijk in het centrum van Johannesburg, vestigt de voormalige antiapartheidsactivist zich als correspondent.

Na het einde van de gedwongen segregatie ziet hij zijn nieuwe omgeving van kleur verschieten. Vrienden uit de strijd tegen apartheid en de homobeweging voeren hem het nieuwe Zuid-Afrika binnen. Dicht bij het vuur vindt hij ‘andere verhalen’, die een nieuw licht werpen op de achtergronden van de verzoening, corruptie en misdaad, de kaalslag die aids, ook in Luirinks vriendenkring, aanricht, de verborgen motieven van westerse weldoeners en de angst voor een nieuw Zimbabwe. En over Johannesburg, ‘de stad die mij liefdevol toeliet en omhelsde’.

Waarom, zo vraagt de auteur zich af, denken blanken zo vaak dat elke zwarte over een hart van puur goud beschikt? En ligt dat misverstand ten grondslag aan de teleurstelling over het uitblijven van een paradijs? In een persoonlijk en meeslepend relaas, vol ironie en gevoel voor relativering, doet de auteur verslag van een zoektocht die hij nu bijna twintig jaar terug zo verwachtingsvol aanving.