Iedereen die West-Afrika heeft bezocht kent dit woord waarmee de westerse bezoeker wordt begroet. De ‘toubabs’ in deze bundel zijn net zo divers als het continent waar ze over schrijven. Journalist of wereldverbeteraar, literator of avonturier – allen staan ze midden in het Afrikaanse leven. Ze trekken erop uit en laten zich niet uit het veld slaan door kakkerlakken, krakkemikkige taxi’s of stoffige wegen. Ze vertellen wat ze aantreffen in alle uithoeken van het continent. Ze schrijven lyrisch, zakelijk, poëtisch of sober. Ze schrijven met compassie, hartstocht, nieuwsgierigheid of weemoed – maar nooit politiek-correct.

In Toubab! geen zielige Afrikanen of cynische beschouwers, maar wel toubabs die hun hart aan Afrika hebben verpand en zich pagina na pagina verbazen over dit continent. Steeds staan de ontmoetingen met Afrikanen van allerlei slag centraal. Toubab! biedt een blik op het hedendaagse Afrikaanse leven zoals Nederlandse schrijvers dat ervaren.

Gerbert van der Aa Asis Aynan Arita Baaijens Pauline Bax Kees Beekmans Teije Brandsma Marnel Breure Kees Broere Marnix de Bruyne Rik Delhaas Peter Delpeut Adriaan van Dis Gert Duson Marcel van Engelen Renske de Greef Auke Hulst Arthur Japin Raoul de Jong Lieve Joris Cas van Kleef Ton van der Lee Koert Lindijer Bart Luirink Marcia Luyten Linda Polman Paul Ruven Marieke van Twillert Bram Vermeulen Steven van de Vijver Jan Kees van de Werk Nell Westerlaken Frank Westerman Tommy Wieringa Dick Wittenberg Aernout Zevenbergen.

Klik op pdf voor de biografietjes van de diverse auteurs.

Samensteller Jeroen van Bergeijk is journalist, schrijver en documentairemaker. Zijn reisboek Mijn Mercedes is niet te koop, over een reis vanaf Amsterdam naar Ouagadougou in Burkina Faso, werd vertaald in het Duits en het Engels en enthousiast door de pers ontvangen:
‘A funny, gripping travelogue for those who enjoy great adventures.’ Chicago Tribune
‘A heart-warming, humorous account of a fish out of water that somehow endures.’ Toronto Star
‘Spannende Lektüre.’ Süddeutsche Zeitung
‘Van Bergeijks schrijfstijl is zo beeldend dat je het woestijnzand voelt gloeien en de motorolie kunt ruiken.’ Nieuwe Revu