‘Poëzie wordt, meer dan proza, bepaald door het gebruik van klankeffecten. Veel dichters zullen bij het schrijven van hun werk vooral letten op hoe een regel klinkt. Paul Valéry noemde een gedicht ‘een volgehouden aarzeling tussen klank en betekenis’, en dat lijkt een zeer adequate omschrijving. Poëzie moet zingen — zuiver of vals —, anders wordt het proza. Daar is niets mis mee, maar dat is meestal niet de bedoeling.

De dichter kan door gebruik van bepaalde klanken juist betekenissen oproepen die het gedicht niet alleen morfologisch, maar ook semantisch in een bepaalde richting sturen. Als Karel van de Woestijne schrijft: ‘Het huis mijns vaders waar de dagen trager waren’, dan wordt die traagheid mede bepaald door de slepende a-klanken, en niet alleen door het woord ‘trager’. Maar Van de Woestijne zal, vanwege het ritme, ook eerder voor ‘trager’ kiezen dan voor een synoniem als ‘langzaam’ of ‘lomer’: de klank vraagt om een bepaalde woordkeus en bepaalt de betekenissen die in het gedicht een rol gaan spelen.’

Naast de eerste ideeën en invallen, klank, metaforen, metrum en het samenstellen en fijnslijpen van een bundel, besteedt Breukers ook aandacht aan de benodigde poëtische bagage, en de mogelijkheden die er zijn om te publiceren en op te treden. Nieuwsgierig? Gedichten schrijven

Nog lang niet uitgeschreven na deze Week? Vanaf 6 oktober organiseert Uitgeverij Augustus een mastercourse schrijven, publiceren, debuteren: een serie gestructureerde lessen en workshops rond De Schrijfbibliotheek voor ambitieuze beginnende roman- en verhalenschrijvers. Er zijn nog enkele plaatsen te vergeven.

Lees hier meer over de mastercourse.